Page 94 - THANGAM FEB 25_F
P. 94

ெ ா ழ் ்ப ெமை     அ ேெ ழியில்  -  1)  என்ே  அடியில்  குறிபபிடுகின்ோர
          ொழ்ந்து  ெருகிோன்  என்்பதளை,
                                            தன்னிடம  உளை  உணளெ  தான்
          அழு க்்கா று   அ ெ ா,   வெகுளி  மட்டுமம உண்ணாமல் அடுத்தெருடன்
          ,இன்ைாச்வ ச ா ல்       ் ான்கு ம  ்பகிரந்து சாபபிடு, குறிப்பா்க இல்லாரக்குப
                                            ்பகிரந்து  அளித்து  உண்  என்்பளத,
          இழுக்்கா  இயன்ேது  அேம.  (குேள
          35  )  என்ே  குேள  ெழி  அறியலாம.  “ஐயம இட்டு உண்.” என்ே ெரி்களில்
          ம ம லு ம    கி ளடத்தளத    ்ப குந்து  குறிபபிடுகிோர
          வ்காடுத்து,  தானும  உண்டு  ்பல
          உயிர்களைக் ்காப்பாற்றுதல் அேநூலார        சிலபபதிகைநாரம் கூறும் அறம்
          வதாகுத்த  அேங்கள  எல்லாெற்றிலும      ஆட்சி          வசய்ெ தில்
          தளலயாை  அேமாகும  என்்பதளை  தெறிளழத்தெர்களை அேம தண்டிக்கும.
                                            ஊழ்விளை விடாது ்பற்றித் வதாடரும.
          “்பகுத்துண்டு ்பல்லுயிர ஒமபுதல் நூமலார  ்கற்புளடய வ்பண்டிளர உயரந்தெர்கள
                                            ம்பாற்றுொர்கள.  இதும்பான்ே  அேம
           வதாகுத்தெற்றுள எல்லாம தளல”(குேள  சாரந்த  ்கருத்துக்்களை  கீழ்க்்கண்ட
          322) என்ே குேள உணரத்துகிேது.      ெ ரி ்கள    சுட்டிக்   ்க ாட்டுகி ே து.

                  ஓள்வயின் ஆத்திச்சூடி      அரசியல்       பி ளழத்ம த ார க்கு
                    கைநாடடும் அறம்
                                            அ ேம             கூ ற்ோ கு ம
            எந்த ஒரு வசயல் வசய்தாலும அதளை  ஊழ்விளை  உருத்து  ெந்து  ஊட்டும
          விருமபி தான் வசய்ய மெண்டும. ்மக்கு  உ ளர சால்        ்ப த்தினி ளய
          விருப்பம  இருந்தால்தான்  அதற்்கா்க  உ யரந்ம த ார       ஏத் து ெ ா ர
          ம்ரம  வசலவு  வசய்மொம.  ்பணம  ் ாலடியா ர          கூறு ம     அ ேம
          வசலவு வசய்மொம. இன்னும, இன்னும
          வசய்ய மெண்டும என்று மதான்றும. எது  அழகும இைளமயும மிகுந்த வசல்ெம
          எல்லாம ்மக்கு விருப்பமமா அது ்மது  ஒரு்ாள அழிந்துவிடும. ்காலம வசல்லச்
          சிந்தளையில் இருக்கும. விருமபிைால்  வசல்ல இளெயும வசன்று விடும என்்பது
          மகிழ்ச்சியா்க வசய்மொம. இஙகு ஓைளெ  இயற்ள்க  நியதி.  வசல்ெத்தின்  மூலம
          விைக்குெது  என்ைவென்ோல்  அேம  ்ற்வசயல்்கள எளதயும வசய்யாது வீணா்க
          வசய்ெளத  விருப்பத்துடன்  வசய்ய  ்காலத்ளத ்கழிப்பெனுளடய ொழ்க்ள்க
          மெண்டும என்று தான் விைக்குகிோர.  உயரந்த  ொழ்க்ள்க  என்று  கூறுெது
          அேம  என்ோல்  தாைம,  தரமம  என்ே  தெோகும. இவொறு ொழ்்பெனுளடய
          வ்பாருள  மட்டுமல்ல  அேெழியில்  ொழ்வு  ொழ்ந்தாலும  விழுந்ததற்கு
          நின்று  தன்  ொழ்்ாளில்  ஒழுக்்கத்ளத  சமம  என்று  ்ாலடியார  கூறுகிேது  .
          ்களடபிடித்து  ொழ்ெது.  இதளை
                                            “உருவு ம          இ ைளம யு ம
          அேம  வசய்ய  விருமபு...  (ஆத்திச்சூடி  ஒ ண்வ்பா ருளு ம     உட்கு ம

                                  îƒè‹ 94 HŠóõK 2025
   89   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99